40 jaar Le Nouveau Chef
Op het eerste gezicht lijkt het een eenvoudig verhaal. Maar wie Le Nouveau Chef echt kent, weet dat de oorsprong getekend is door het patroon van intuïtie, elegantie en lef, net als de ontwerpen van de koksbuizen die het merk beroemd maakten.
Het verhaal begint bij Robert ten Hoope, gevormd door de stijl van zijn moeder en het ondernemende denken van zijn vader. Zijn moeder had het oog van een couturier: verfijnd, compromisloos en altijd aandacht voor detail. Zijn vader dacht als een strateeg, een scherpzinnige marketeer die begreep hoe je een idee tot leven brengt. Wat Robert zag: stijl was niet alleen iets wat je droeg, het was iets wat je uitdroeg.
De charme van het detail
Robert ten Hoope werkte nooit volgens het boekje. Al ver vóór Le Nouveau Chef een merk was, werkte hij met de flair van een ontwerper en de vasthoudendheid van een verkoper. Hij reed stad en land af met stapels tafellinnen, en klopte op de deuren van horecazaken van Texel tot Maastricht.
Zijn benadering was anders. Creatief. Hij presenteerde zijn stoffen niet in stalen, maar in menuvorm, als ware het een diner. Daarmee liet hij vanaf het begin zien dat beleving bij hem voorop stond. Elk detail telde. Niet omdat het moest, maar omdat het klopte.
Die aandacht groeide uit tot een visie. Toen hij in een restaurant een vrouwelijke chef tegenkwam, herkende hij meteen het probleem: haar koksbuis sloot nergens aan. Net als zijn moeder in de jaren vijftig, was ook zij overgeleverd aan confectie die niet meedacht met haar vorm. Robert maakte een koksbuis op maat. Daarmee was Le Nouveau Chef geboren. Niet als merk, maar als oplossing.
Wat volgde was een stroom van innovaties: lichtere stoffen, duurzame samenstellingen, modellen die echt ontworpen werden voor chefs. Couture voor de keuken. En bovenal: kleding die de chef liet voelen dat hij of zij ertoe deed.
“Een goede koksbuis is als een goed mes. Je moet erop kunnen vertrouwen. ”
– Robert ten Hoope
Verbonden door vakmanschap
Wat Le Nouveau Chef onderscheidt, is het familiegevoel dat van de eerste stiksels al voelbaar is. Robert bouwde geen klantenbestand, maar een familie. Hij kleedde chefs niet voor vandaag, maar voor de toekomst.
Sterrenchefs als Cas Spijkers, Maartje Boudeling, Jonnie Boer en Sergio Herman droegen Le Nouveau Chef ver voordat ze beroemd waren. Robert zag talent, geen status. En dat gevoel, dat je wordt gezien, oprechte aandacht, zit nog steeds in ieder ontwerp en in het contact met de mensen die onze kleding dragen. Le Nouveau Chef groeide tot meer uit dan een label. Het werd een merk met een handtekening. Eén die zichtbaar is in elk ontwerp, maar voelbaar blijft in de relatie met de mensen die het dragen. Of het nu om een luxe hotel gaat of een jonge chef in opleiding, het contact is persoonlijk, de standaard hoog.
Robert zag trends, maar volgde ze zelden. Hij werkte met stoffen die nog niet gangbaar waren, zoals brandvertragende stoffen, Modal en lichtere poly-katoen blends. Hij ontwierp koksbuizen van 210 g/m², ver voordat lichtgewicht een norm werd, een detail waar geen ander merk aan dacht, maar dat voor chefs dagelijks verschil maakte.
De nieuwe generatie
Toen Madelon ten Hoope samen met Paul van Luipen toetraden tot het bedrijf, gaf Robert de ruimte. Robert noemde het “de juiste beslissing, wanneer er gedacht wordt met gevoel zit daar altijd een waarheid in.” Zoals hij altijd al had gedaan bij zijn chefs: gaf hij nu het talent het podium.
Ze stopte met tafellinnen en interieurstyling, verdiepte de mode signatuur van het merk, en lieten stijl een grotere rol spelen. Paul en Madelon brachten focus en verschoven de blik nog meer richting chefs als individuen met een verhaal. Vandaag, 40 jaar later, is Le Nouveau Chef nog steeds trouw aan zijn begin. Aan de tafel waar het begon. Aan de mensen die het dragen. En aan de geest van zijn oprichter, die stijl nooit zag als doel, maar als middel.
Le Nouveau Chef is ontstaan uit de behoefte naar meer aandacht, persoonlijke stijl en warmte. Le Nouveau Chef liet zien dat een goed ontwerp begint met luisteren. Dat stijl ontstaat uit respect. En dat de echte revoluties zich afspelen in de details die niemand ziet, maar iedereen voelt. Veertig jaar later is dat nog altijd voelbaar in elke vezel, in elke pasvorm en in de subtiele ‘H’ op de schouder: een badge of honour die elke chef met trots draagt en een ode is aan onze oprichter.
